I never thought that I would actually say this but, I wanna go back to school already. :) Enough with summer. Bring Academic School Year 2013-2014 ON. Gained all the motivation that I could really use throughout the year. :) No more lazy ass. No more procrastination. No more gimiks on weekdays. I swear, I will do better this time. :) I will start to attest them wrong.

These past few days, all I’ve heard is, “Kakayanin mo ba?” “Sus, parang hindi naman.” “Hahahaha. Good luck.” Well, who are you guys? Am I that empty-headed? Of course not. I am not dumb. I can do things my way. It’s just that I’m lazy but thanks to you guys, I finally have the strength to show all of you wrong. I will. Just wait.

Someday, I will prove them wrong. That I can be someone someday. And I have to start now. 

(Source: thebossofmyreality)

Well, sobrang lungkot lang ng araw na ‘to for me. Mothers’ Day na Mothers’ Day, hindi ko kasama mom ko. Nasa Manila kasi siya at ako naman, nandito sa Batangas. :( Tapos uuwi na sila Ate Yvonne sa Manila kaya kami nalang ni Kuya Erick ang maiiwan dito sa Batangas :(

I took this picture nung kakababa palang nila Ate Yvonne sa kotse ni Kuya Erick..

Edi ang lungkot na naman namin ni Kuya Erick. Dalawa nalang ulit kasi kami. I posted that picture sa instagram ko then after an hour, nagcomment si Kuya Akemi na maglomi daw kami, ako naman nagcomment din pero di siya nagreply. Ang ginawa ko, I texted him. Desperada na ko makaalis ng bahay e. Hahahaha. Walang wala kasi kaming magawa. Nagreply si Kuya Akemi, he said, punta daw kami dun sa kanila, liligo lang daw siya :) Ang ginawa ko naman nagbihis na ko at niyaya ko si Kuya Erick then off na kami! :)

Super duper  excited na ko nun. Hahahah. I don’t know why, siguro kasi di ako matetengga sa bahay. =))

Say hi to my bilog na face =))) Hahahaha.

Then ayun, konting time na tumambay lang kami sa bahay nila Kuya Akemi kasi nag-aayos pa siya then tadaaah, window shopping ang peg ko pero nagshopping sila Kuya Erick. =)) Gusto ko kasi talaga bumili ng shorts sa oxygen nun kaso sobrang ikli naman. Kakatayin ako ng tatay ko kapag nakita niyang suot ko yun.

Pagkatapos bumili ng ombre polo ni Kuya Erick, naghanap na kami ng kakainan. Naghahanap kasi kami ng masarap na kainan ng lomi. Sobrang dami na naming nakainan pero wala pa rin kaming masabi na “Ito na. Ito na talaga yung the best.” Hahahaha. Napadpad kami sa Lomi King. We ordered 2 lomi special para sakin at kay Kuya Erick tapos Chami naman kay Kuya Akemi :) Syempre, mawawala ba ang Garlic Bread? Na-uh. ;)

Sobrang tagal namin naghintay ng food namin. :| Pabulong na nga naming sinasabi yung sinasabi dun sa game na nilalaro ko sa iPad ni Kuya Ivan e. Hahaha. Yung, “Ano ba yan. Ang tagal.” tska yung “Where’s my order?” Hahahaha. Pero worth it naman ang paghihintay namin e :)

Di ko na napicture-an yung garlic bread kasi tomguts na talaga e. Hahahaha. At ito na ang kinalabasan…

After niyan, need naman namin ng matamis, syempre. E kanina nung naghahanap kami ng makakainan meron akong nakitang bago dito sa Batangas. Dati kasi Cha Dao lang ang meron dito, ngayon meron ng Infinitea. :)

Hihi. Ang saya saya. Meron na nito dito :”>

Ang inorder ko, Chocolate Mousse tapos si Kuya Erick naman, Strawberry Mousse. :)

At meron lang talaga akong nakita e. Hahaha. Di ko lang alam kung totoo to kasi nagconcert din si Daniel Padilla dito..

Tapos nagsulat si Kuya Akemi. :)

Ang mukha ko habang hinihintay yung Chocolate Mousse ko. :) Bilog na bilog. =)))

Tapos tadaaaaah. <3

Tapos need na naming umuwi kasi malapit na mag-9pm e ayaw ni Inay na masyado late umuuwi kaya hinatid na muna namin si Kuya Akemi sa bahay nila tapos dumiretso na kami ni Kuya Erick dito sa bahay. At ang una kong nakita? :)

Nandito yung Mom ko. :”> Ang saya lang kasi nagkachance ako na ikiss at ihug siya at igreet ng personal ng Happy Mothers’ Day :)

Happiness all the way nga e. Hahaha.

—

Sorry for the low quality pictures. Naiinis nga ako sa camera ng phone ko e. Anlabo ng camera ng Galaxy Y :(

(Source: thebossofmyreality)